Eigen regie. Zelfredzaamheid. Mooie woorden. Maar wat heb je eraan als de wereld om je rolstoel heen je letterlijk tegenhoudt? Het probleem ligt echt niet bij degene die niet mee kan doen. Wij hebben namelijk iets verkeerd ontworpen.
Je kunt iemand niet verwijten dat hij of zij niet zelfredzaam is wanneer het ontwerp de toegang ontneemt. Zelfredzaamheid betekent: jezelf kunnen redden. En daarvoor moet omgeving meewerken.
Een drempel waar je met je rolstoel niet overheen komt. Een lift die te klein is. Een brievenbus of pakketvak waar je niet bij kunt. Tja, dan kun je nog zo zelfstandig zijn. Je komt er gewoon niet.
๐ช๐ถ๐ท ๐ธ๐ผ๐บ๐ฒ๐ป ๐ป๐ถ๐ฒ๐ ๐ฏ๐ถ๐ป๐ป๐ฒ๐ป
๐ฑ๐ฒ ๐ฑ๐ฟ๐ฒ๐บ๐ฝ๐ฒ๐น ๐ฏ๐น๐ถ๐ท๐ณ๐ ๐น๐ถ๐ด๐ด๐ฒ๐ป
๐ฑ๐ฒ ๐๐ฒ๐ฟ๐ฒ๐น๐ฑ ๐ฏ๐น๐ถ๐ท๐ณ๐ ๐ฑ๐ถ๐ฐ๐ต๐
In 2015 vroegen we daar met onze stichting โWij Staan Op!โ aandacht voor met #JeKomtErNietIn. We kregen honderden fotoโs toegestuurd. Nog altijd zijn theaters, bioscopen, winkels, festivals, scholen en andere voorzieningen voor veel mensen met een beperking niet toegankelijk.
Simpelweg omdat het ontwerp dat onmogelijk maakt. Daarom is een pakketmuur met vakken die voor een rolstoelgebruiker onbereikbaar zijn een ontwerpfout.
Toegankelijk ontwerpen hoeft niet per se duurder te zijn. Vaak begint het met รฉรฉn vraag vรณรณr de eerste schets: Wie gaat dit gebruiken?
Als je pas nadenkt wanneer alles al gebouwd is, wordt toegankelijkheid ineens een probleem en een kostenpost.
Mijn kritiek richt zich op partijen die voorzieningen of gebouwen ontwerpen en plaatsen zonder alle mensen die ze moeten gebruiken serieus mee te nemen.
Ik ontwerp zelf toegankelijke festivals en exposities, sta met mijn voeten in de klei, was betrokken bij de start van een school voor kinderen met een beperking en probeer dagelijks mijn weg te vinden door een soms kafkaรซske systeemwereld.
Ik weet dus ook hoe het is om steeds weer tegen dezelfde muur aan te lopen. En vaak is het letterlijk een muur. De mens hoeft niet steeds gerepareerd te worden. Het ontwerp moet op de schop.
Eigen regie begint niet bij: red jezelf maar.
Het begint bij de vraag of iemand รผberhaupt de ruimte krijgt om zichzelf te redden. Mijn vrouw en ik hebben ons jarenlang ingezet om die ruimte groter te maken, in Nederland en daarbuiten. Daarvoor werden we door de Koning onderscheiden. Riddders nog wel.
Mooi. Maar morgen staat er gewoon weer een drempel.
Dus gaan we verder.


Wat ook zo "fijn/leuk is" als de liften in Arnhem-Centraal om de haverklap kapot zijn En je als rolstoelgebruiker WEL gebruik MOET Maken van de dingen, om op de perrons te komen; enzo zelfstandig te kunnen reizen!